“พี่ฮยอนซอกบอกว่าไม่เคยเห็นนายถอดหมวกเลยสักครั้งใช่ไหม?” ซอแจฮา ชายหนุ่มผู้เหมือนเปลวไฟบุหรี่ เข้ามาปั่นป่วนโลกอันแสนสงบของฉันอย่างไร้ความเกรงใจ “ฉันไม่ได้มองผิดจริงๆ สินะ...” “……” “นายสวยจนเกินไปเลยล่ะ” เหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิที่แผ่วเบาและแสนเย้ายวน “ฉัน... ฉันผิดเอง…” “เกลียดทุกอย่าง! ออกไปจากชีวิตฉันเดี๋ยวนี้!” ความรักในวัยเยาว์ที่เหมือนอาการแพ้ในฤดูใบไม้ผลิ








